Historie


De prominente verdedigingstaak van 1 Divisie '7 December' maakte intensief oefenen in groter verband noodzakelijk. Voor manoeuvres in groter verband moest de divisie naar de Bondsrepubliek uitwijken. Tot 1958 oefenden de gevechtstroepen voornamelijk op het NAVO-oefenterrein Sennelager. Omdat de in 1955 opgerichte Bundeswehr dit oefenterrein zelf nodig had, moest de Koninklijke Landmacht naar andere oefenmogelijkheden uitzien. De legerleiding koos uiteindelijk voor het Franse oefenterrein La Courtine, mede omdat de Franse autoriteiten hiervoor een aantrekkelijke lage huurprijs in rekening brachten!

La Courtine sprak behoorlijk tot de verbeelding van de mannen van de 1 Divisie '7 December'. In een tijd dat vakanties naar het buitenland nog niet de gewoonste zaak van de wereld waren, kwam dit oefengebied op de Nederlandse militairen over als een exotisch vakantieoord! Men waande zich als ware ontdekkingsreizigers!

Het oefenterrein had een oppervlakte van 6200 hectare en lag 800 meter boven de zeespiegel en...was voorzien van moeilijk doordringbare naaldbossen. Het gebied was dunbevolkt met slechts een paar dorpjes en enkele eenzame boerderijen. Een van de plaatsjes was La Courtine. Een belangrijk deel van de dorpsbewoners was voor zijn inkomsten op het militaire kamp aangewezen en was daarom zeer ingenomen met de komst van de Nederlanders!

Echter, de staat van onderhoud van het - niet in gebruik zijnde kamp - was zeer slecht. Alhoewel door de Franse kampbeheerder verbeteringen waren toegezegd, werden die toezeggingen niet nagekomen. Toen dus de kwartiermakers in juni 1959 arriveerden bleken de uit 1902 stammende legeringsgebouwen vergeven van kakkerlakken, vlooien, luizen en ander ongedierte. Honderden kwartiermakers van 16 Infanteriebataljon moesten zich op sommige plaatsen kniediep door het vuil verplaatsen. Met de sanitaire voorzieningen was het evenzeer slecht gesteld. Het verblijf was niet op de komst van duizenden militairen berekend, zodat de toiletten er constant smerig uitzagen. Gesteund door de Nederlandse kampstaf brachten de Franse autoriteiten diverse verbeteringen aan. Deze maatregelen konden echter niet voorkomen dat de onderhoudstoestand van het verouderde kamp elk jaar opnieuw een bron van zorg was!